إِلَهِي عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ وَ انْكَشَفَ الْغِطَاءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجَاءُ وَ ضَاقَتِ الْأَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمَاءُ وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ وَ إِلَيْكَ الْمُشْتَكَى وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَ الرَّخَاءِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أُولِي الْأَمْرِ الَّذِينَ فَرَضْتَ عَلَيْنَا طَاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنَا بِذَلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عَاجِلاً قَرِيباً كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ يَا مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ اكْفِيَانِي فَإِنَّكُمَا كَافِيَانِ وَ انْصُرَانِي فَإِنَّكُمَا نَاصِرَانِ يَا مَوْلانَا يَا صَاحِبَ الزَّمَانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي السَّاعَةَ السَّاعَةَ السَّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ یان چاپ -->
بسللیم

وبلاگ معرفت الله

لطفا به سایت اصلی ما مراجعه فرمایید www.marefatallah.com

وبلاگ معرفت الله

مراجعه کنندگان محترم شما می توانید به سایت ما به آدرس www.marefatallah.com مراجعه فرمایید ضمنا انشاءالله تا یکماه اینده سایت فوق با 1300 موضوع تکمیل خواهد شد.
آنچه ما را به سر منزل منظور که همانا رسیدن به معرفت الله است می رساند
بی دلی در همه احوال خدا با او بود اونمی دید و زدور خدایا میکرد
گوهری که از کون و مکان بیرون بود طلب از گمشدگان لب دریا میکرد
آدرس ایمیل :alimohammadzadeh1344@yahoo.com
موضاعات این وبلاگ غبارتند از عرفان و اخلاق ، گناه و توبه ، خدا سنجیده ، شیطان و شیطان پرستی ، تشرفات به محضر امام الزمان عج ، آخرالزمان ، لقمه های حلال ،چشم برزخی ، طی الارض ، قبل از ظهور ،ظاهر ، دنیا بعد از ظهور ،صالحان ، ابدال ، اوتاد ، قطب ، مراقبه ،خودپرستی ، هوای نفس ،شهوت پرستی ،تزکیه نفس ، تقوا ،اولیای خدا ،اذکار اللهی ،انجلیستها، انجیل، تورات، زندگی پیامبران،مکاشفه........

Image result for ‫ایت الله سیستانی‬‎ Image result for ‫ایت الله بهجت‬‎ Image result for ‫علامه قاضی‬‎ Image result for ‫علامه قاضی‬‎ Image result for ‫مرحوم هاشم حداد‬‎ Image result for ‫مرحوم هاشم حداد‬‎
آخرین نظرات

آیا خداوند گناهان مارا می بخشد؟

شنبه, ۲۶ اسفند ۱۳۹۶، ۰۸:۴۲ ب.ظ



ارحم الراحمین، ستار، غفار، عَفُوّ، توّاب، سریع‌ الرضا و ... همه اسم‌های خداوند متعال هستند و اسم‌ها نیز فقط الفاظ و معانی و مفاهیم آنها نیستند، بلکه تحقق واقعی و عینی دارند. پس اگر کسی معلم شد، لابد تعلیم می‌دهد، اگر کسی جواد شد، لابد بخشش‌های بسیاری دارد و اگر کسی رحمان، رحیم، غفار و عفوّ بود، لابد بسیار بخشنده است.

روایت:

جابر بن عبدالله انصاری نقل می‌کند: زنى نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و عرض کرد: یا رسول اللَّه زنى که فرزند خود را کشته، آیا فرصت توبه دارد؟ پیامبر فرمود: قسم به خداوندى که جان محمد به دست اوست، اگر او هفتاد پیغمبر را کشته باشد؛ بعد از آن، توبه کند و پشیمان شود و خدا بداند که دیگر آن گناه را انجام نمی‌دهد، خدا حتماً توبه او را قبول می‌کند و از او در می‌گذرد. به درستى که درِ توبه به اندازه فاصله میان مشرق و مغرب باز است و یقیناً توبه کننده از گناه، مانند کسی است که هیچ گناهی مرتکب نشده است.» (مستدرک‏الوسائل ج 12 ص 131 باب 87)

حدیث قدسی: اگر بندگان گناهکار من می‌دانستند که چقدر مشتاق بازگشت آنها هستم، در پوست خود نمی‌گنجیدند. (به تعبیر دیگر: از این شوق می‌مُردند)

گناه:

در اصطلاح دینی به معنای نافرمانی از خداوند و انجام دادن کاری است که خداوند از آن نهی کرده یا ترک کاری است که خداوند به انجام آن فرمان داده است. گناه می‌تواند عملی مانند قتل، گفتاری مانند غیبت و نظری مانند شرک باشد. گناه تقسیمات مختلفی دارد که در قرآن کریم و روایات معصومین به آنها اشاره شده و از جمله تقسیم معاصی به صغیره و کبیره است. کفر، ناامیدی از رحمت خدا، کشتن عمدی مؤمن، تهمت زدن به زن پاک، گریختن از جهاد، خوردن مال یتیم، نافرمانی پدر و مادر، رباخواری و شراب‌خواری از جمله گناهان کبیره هستند.

بنابر آموزه‌های دینی، برخی گناهان دارای آثار ویژه‌ای هستند از جمله مانع شدن از استجابت دعا، نباریدن باران، تبدیل نعمت به نقمت، از بین بردن آبرو و شتاب یافتن مرگ. بر طبق احادیث، خداوند به وسیله کیفر دنیوی، بیماری، اندوه، انجام کارهای نیک و خوش اخلاقی گناهان بندگانش را محو می‌کند.

بخشش همه گناهان:

سرتاسر قرآن کریم، سخن از رحمت و بخشش الهی است و در سه آیه نیز با قاطعیت تمام تصریح نموده است که به غیر از شرک و یأس از رحمت الهی، همه گناهان هر کس را که بخواهد، یک جا می‌بخشد.

«إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاءُ وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِیمًا» (النساء، 48)

ترجمه: بى‏تردید خداوند این (گناه) را که براى او شریک قرار داده شود نمى‏آمرزد و غیر از آن (یا گناهان فروتر از آن) را براى هر کس که بخواهد مى‏آمرزد و هر که به خدا شرک ورزد حقّا که گناهى بزرگ را افترا بسته است.

«قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» (الزّمر، 53)

ترجمه: بگو: اى بندگان من که در جنایت به خویش (به واسطه گناه) از حد گذشتید، از رحمت خدا نومید مگردید، بى‏تردید خداوند همه گناهان را (به وسیله توبه هر چند شرک باشد) مى‏آمرزد، زیرا اوست آمرزنده و مهربان.

و هم چنین در سوره النّجم، آیه 32، تصریح نموده است که خداوند متعال آمرزنده‌ی گناهان اتفاقی یا صغیره‌ی کسانی است که سعی می‌کنند از گناهان کبیره و فحشا خودداری کنند.

خداوند در سوره زمر آیه 53، می‌‌فرماید:«قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ؛ بگو: اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده ‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است‏».
 آیه فوق راه بازگشت را توأم با امیدواری به روی همه گناه کاران می‌گشاید، و با لحنی آکنده از نهایت لطف و محبت، آغوش رحمتش را به روی همگان باز کرده، و فرمان عفو آنها را صادر نموده است. از امیدبخش ترین آیات قرآن نسبت به گناه کاران، آیه فوق است که طبق روایتی از حضرت علی ـ علیه السّلام ـ نقل شده: «در تمام قرآن، آیه‌ای وسیع تر از این آیه نیست...».

 سؤالی که در این جا مطرح است، این است که: آیا عمومیت آیه همه گناهان، حتی شرک و گناهان کبیره دیگر را فرا می‌گیرد؟ پس چرا درسوره نساء آمده است که؛ «إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَنْ یَشَاءُ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِیمًا؛ خداوند [هرگز] شرک را نمى‏ بخشد! و پایین‏ تر از آن را براى هر کس [بخواهد و شایسته بداند] مى ‏بخشد. و آن کسى که براى خدا، شریکى قرار دهد، گناه بزرگى مرتکب شده است‏.»  
در پاسخ باید گفت: لازم است آیات قرآن به تنهایی مورد ارزیابی قرار نگیرد، بلکه با در کنار هم گذاشتن آیات دیگر که مفسر همدیگر هستند؛ و با نگاهی همه جانبه، مفهوم آیه را استخراج کرد. لذا آیات  سوره زمر ، دو آیه فوق را تبیین نموده است. و سه دستور را برای بخشش گناهان ذکرکرده است:
  1. بازگشت :  به سوی پروردگارتان بازگردید؛
 2 . تسلیم: در برابر فرمان او تسلیم شوید؛
  3. پیروی از دستورات:  پیروی کنید از بهترین دستوراتی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده است.

مرحوم نراقی در کتاب جامع السعادات در مورد وجوب توبه می گوید: توبه از همه گناهان واجب است به اجماع و نقل و عقل. اما اجماع- شکى در فراهم بودن آن نیست و اما نقل- مانند قول خداى تعالى: «وَ تُوبُوا الَى اللَّهِ جَمیعاً ایّهَا المُؤمِنُونَ لَعَلَّکُم تُفلِحُونَ» (سوره نور، 31) «اى مؤمنان همگى توبه به خدا برید (به سوى خدا بازگشت نمائید) شاید رستگار شوید».

و نیز قول او - تعالى-: «یا أَیّهَا الَّذینَ آمَنُوا تُوبُوا الَى اللَّهِ تَوبَةً نَصُوحاً عَسى رَبّکُم ان یُکَفّرَ عَنکُم سَیِّئاتِکُم» (سوره تحریم، 8) «اى کسانى که ایمان آورده‌اید به سوى خدا توبه کنید توبه‌اى صادقانه و صمیمانه شاید پروردگارتان بدیها (گناهان)تان را بپوشاند».

و معنى نصوح: خالص براى خداست که از شوائب اغراض، از مال یا جاه یا ترس از سلطان یا عدم قدرت بر گناه و نداشتن اسباب آن، خالى باشد و این امر براى وجوب است، پس توبه به مقتضاى این دو آیه واجب است.

و اما عقل- کسى که معنى وجوب و معنى توبه را بداند در ثبوت و تحقّق وجوب توبه شک نمى‌کند. بیان مطلب این است که: معنى و حقیقت واجب چیزى است که وصول به سعادت جاوید و نجات از هلاکت ابدى متوقّف بر آن است، و اگر سعادت و شقاوت به فعل و ترک چیزى تعلّق و ارتباط نداشته باشد وجوب آن معنى ندارد، پس واجب وسیله و دستاویزى است به سوى سعادت همیشگى. و شکّى نیست که در خانه بقا و جاودانى سعادتى نخواهد بود مگر با لقاء خدا و انس به او، و هر که از این دیدار و وصال محجوب باشد از مشاهده جلال و جمال الهى محروم خواهد بود، و او ناچار شقى و بدبخت است، هم به آتش فراق مى‌سوزد و هم به آتش دوزخ. امّا آنچه آدمى را از لقاء خدا دور مى‌کند چیزى جز پیروى از شهوات نفسانى و غضب و انس به این جهان فانى، که از این‌ها به گناهان تعبیر مى‌شود، نیست. و انسان به دیدار خدا نزدیک نمى‌شود مگر آنکه دلبستگى به کالاى فریبنده این عالم را بگسلد و بکلّى به خدا روى آورد، و به وسیله پایدارى و مداومت ذکر در طلب انس به او باشد و با دوام و پیوستگى فکر در عظمت و جلال و جمال او به قدر توانائى محبّت او را بجوید. و شکّى نیست که انصراف از راه دورى (از خدا) و شقاوت براى وصول به قرب (به خدا) و سعادت واجب است، و این حاصل نمى‌شود مگر با توبه که عبارت است از علم و ندامت و عزم، و معنى واجب همین است، پس توبه قطعا واجب است.

مفهوم‌شناسی

گناه در لغت به معنای جرم، خطا، معصیت، تقصیر، غلط و نافرمانی و در اصطلاح به معنی ارتکاب کاری است که خدای متعال از آنها نهی کرده یا ترک کاری است که به آن امر کرده است.

در زبان عربی به گناه ذنب گفته می‌­شود. ذنب به معنی دنباله یا دُم است. وجه تسمیه گناه به ذنب آن است که گناه دنباله دارد و انسان را رها نمی‌­کند و عقوبت به بار می‌­آورد.

گناه سبب سیاهی دل

امام صادق (ع) فرمود: زمانی که انسان گناهی مرتکب شود نقطه‌ای سیاه در قلب او ایجاد می‌شود، اگر توبه کند پاک می‌شود و اگر بر گناهان خود بیفزاید بر آن سیاهی نیز افزوده می‌شود تا جائی که تمام قلب او را فرا گیرد که بعد از آن هیچ‌گاه رستگار نخواهد شد.

پرهیز از گناه

انسان دوراندیش هرگز گناه نمی‌­کند. زیرا حقیقت گناه، آتش و غضب الهی است و روح آدمی را مسموم می­‌کند و مانع پیشرفت وی می‌­گردد. امام علی(ع) می‌­فرماید:«در شگفتم از مردمی که از غذا پرهیز می­‌کنند؛ چون می‌­ترسند به سلامتی‌شان آسیب برساند. چگونه از گناهانی که آنها را به آتش می‌­افکند پرهیز نمی‌­کنند!»

همچنین فرمود:«دوری کردن از بدی‌ها، سزاواراتر از انجام خوبی‌هاست».

گناه ریشه همه بلاها:

امام علی(ع) فرمود:از گناهان دوری کنید؛ زیرا هیچ بلایی رخ ندهد و از هیچ روزی کم نشود مگر به سبب گناه، حتی خراش برداشتن و به زمین خوردن و مصیبت. چرا که خدای عزوجل می‌­فرماید: «و ما أصابکم من مصیبة فبما کسبت أیدیکم و یعفوا عن کثیر»اگر شما را مصیبتی رسد به خاطر کارهایی است که می‌­کنید و خدا از بسیاری در می­‌گذرد.»

گناهان کبیره

در روایات شیعه برخی معصیت‌ها، گناهان کبیره نامیده شده‌اند. طبق روایات بعضی ­از مصادیق گناهان کبیره در روایات عبارتند از: کفر به خدا، ناامیدی از رحمت خدا، کشتن عمدی مؤمن، تهمت زدن به زن پاک، گریختن از جهاد، خوردن مال یتیم، نافرمانی پدر و مادر، رباخواری، شراب خواری و....

رابطه گناهان کوچک و گناهان بزرگ

امام صادق(ع) فرمود:رسول خدا(ص) در زمینی خشک و بی‌­گیاه به اصحابش فرمود: مقداری هیزم بیاورید. عرض کردند:‌ای رسول خدا! ما در این سرزمین خشک و بی‌­گیاه هستیم که در آن هیزمی یافت نمی‌­شود. حضرت فرمود: هرکس هرچه یافت بیاورد. آنها هیزم‌ها را جمع کردند و در برابر حضرت انباشتند. پس رسول خدا(ص) فرمود: گناهان نیز این‌گونه جمع می‌­شوند. آنگاه فرمود: از گناهان کوچک بپرهیزید! بدانید که بازخواست کننده گناهان می­‌نویسد هر کاری را که پیش از این کرده‌­اند و هر اثر و نشانی که به جا گذاشته­‌اند و هر چیزی که در کتاب مبین شمارش کرده­‌ایم».

امام رضا(ع) نیز فرمود:گناهان کوچک مسیر گناهان بزرگ هستند و کسی­ که از خداوند در کم، ترس نداشته باشد در زیاد نیز از او نمی­‌ترسد.

اقسام گناهان از جهت آثار

امام صادق(ع) فرمود:سرعت اثر گذاشتن گناه در انسان از سرعت اثر­گذاری کارد در گوشت بیشتر است.

گناهان از جهت نحوه اثری که بر جای می‌گذارند با هم تفاوت دارند که در ذیل به برخی از آنها اشاره می‌شود:

  • گناهانی که مانع استجابت دعا می‌­شوند مانند: آزردن پدر و مادر، دورویی، باورنداشتن به اجابت دعا، به تأخیر انداختن نمازهای واجب تا وقتشان بگذرد، بدزبانی.
  • گناهانی که مانع بارندگی می‌شوند عبارتند از: دروغ‌گویی حکم‌رانان، قضاوت ظالمانه قاضیان، شهادت دروغ، کتمان دروغ.
  • گناهانی که نعمتها را به نقمت تبدیل می‌کند عبارتند از: زورگویی و سرکشی.
  • گناهانی که پشیمانی به بار می‌آورد مانند قتل.
  • گناهانی که آبرو و حیثیت را از بین می‌برد مانند شراب‌خواری.
  • گناهانی که مانع روزی می‌شوند مانند زنا.
  • گناهانی که موجب شتاب مرگ را می‌شوند مانند قطع رابطه با خویشاوندان

پاک شدن گناه

خداوند به وسیله برخی اعمال و حوادث گناهان بنده‌­اش را پاک می­‌کند و اثر آن را محو می‌نماید از جمله:

*کیفر دنیوی: کسی که مرتکب گناهی شود خداوند او را در این دنیا گرفتار فقر، بلا، و مصیبت می‌­کند تا از گناهش پاک شود. پیامبر اعظم(ص) ­‌فرمود:

هرگاه مؤمن مرتکب گناهانی شود، به سبب آنها به فقر گرفتار شود و اگر آن، گناهانش را پاک نکرد به بیماری مبتلا شود و اگر این نیز گناهانش را پاک نکرد، هنگام مردن به سختی جان دهد تا آنکه سرانجام خدا را بدون گناهی که به سبب آن بازخواست شود، دیدار کند و دستور داده شود که او را به بهشت ببرند.
بیماری برای مؤمن، تطهیر و رحمت است و برای کافر، عذاب و لعنت، بیماری همواره با مؤمن هست تا آنکه گناهش بکلی پاک شود.

امام سجاد(ع) هرگاه بیماری را می­‌دید که بهبود یافته است، به او می­‌فرمود: پاکی از گناهان را به تو تبریک می‌­گویم، عمل شایسته را از نو آغاز کن.

  • اندوه: سومین عامل پاک کننده گناهان اندوه است. پیامبر اکرم(ص) فرمود:
لحظات نگرانی و اندوه، لحظات کفاره گناهان است. اندوه و نگرانی مؤمن پیوسته با مؤمن هست و زمانی رهایش می­‌کند که از گناهان پاک شده باشد.
  • کارهای نیک: پیامبر اکرم(ص) فرمود:
هرگاه کار بدی کردی، کار نیک انجام بده که آن بدی را پاک می‌­کند.»
  • خوش اخلاقی: شخصی که خوش اخلاق است هم دیگران از وی در آسایشند و هم باعث بخشودگی گناهانش می‌شود. امام صادق(ع) فرمود:
چهار چیز است که هرکس داشته باشد اگر سر تا پا غرق گناه باشد، خداوند، آن گناهان را به نیکی تبدیل می­‌کند؛ راستی، شرم، خوش ­اخلاقی و سپاس­گزاری.

همچنین عوامل دیگری از قبیل فریادرسی به ستمدیدگان، سجده زیاد، حج و عمره به‌جاآوردن، صلوات فرستادن بر محمد و آل او و مرگ که باعث پاکی انسان از گناهش می‌­شود.

گناهان زودکیفر

کیفر ارتکاب برخی از معاصی زودتر از گناهان دیگر به سراغ انسان می‌­آید. رسول اکرم(ص) فرمود:

سه گناه است که کیفرشان در همین دنیا می‌رسد و به آخرت نمی‌­افتد: آزردن پدر و مادر، زورگویی و ستم به مردم و ناسپاسی نسبت به خوبی‌های دیگران.

بلاهای جدید به سبب گناهان جدید

امام رضا(ع) فرمود:

از امام کاظم شنیدم هرگاه مردمان، گناهان جدیدی که پیش از آن انجام نمی‌­دادند ایجاد کنند، خداوند بر ایشان بلاهای تازه‌­ای که آنان نمی‌­شناسند به‌وجود می­‌آورد.

نزدیک شدن به اهل عصمت علیهم‌السلام:

پس از حال قلبی توبه (پشیمانی و بازگشت) و نیز استغفار، هر عبادتی و هر دعایی مؤثر است. دو رکعت نماز توبه، سری به سجده گذاشتن، ذکر استغفار و ذکر یونسیه، ادعیه مأثوره که در مفاتیح الجنان جمع‌آوری شده است و به ویژه اولین دعای «مناجات خمس عشر» که «مناجات توابین» است و ... همه مؤثر است، اما مؤثرتر از همه، توجه و نزدیک شدن به اهل عصمت و طهارت علیهم‌السلام با موّدت، اطاعت، تبعیت و توسل به آنها می‌باشد که خود طاهر کننده هستند. ایمان، تقوا، شکر، توبه، استغفار و طلب رحمت واسعه، همه در دل قصد شده و در عمل تحقق می‌یابد. و بهترین عمل در توبه، رجوع و بازگشت به کسانی است که خداوند متعال، مودت و اطاعت از آنان را محبت و اطاعت خود خوانده است. آنها پاک و پاک کننده هستند. لذا فرمود:

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِیمًا» (النساء، 64)

 

ترجمه: و ما هیچ رسولى را نفرستادیم مگر آنکه به یارى و توفیق خدا از وى اطاعت شود. و اگر آنها هنگامى که به خویشتن ستم کردند نزد تو مى‏آمدند، آن گاه از خداوند آمرزش مى‏خواستند و رسول خدا نیز براى آنها طلب آمرزش مى‏کرد بى‏تردید خدا را بسیار توبه‏پذیر و مهربان مى‏یافتند.

  • العبدعلی اکبر

اخرالزمان

بخشش

توبه

عفو

گناه